Najnowszy film Pawła Łungina „Car” pokazywany na ubiegłorocznym Warszawskim Festiwalu Filmowym to przerażająca opowieść o mechanizmach władzy autorytarnej, która z czasem prowadzi do upadku samego władcy a także do eskalacji zła, przemocy i bezprawia. Sam reżyser przyznaje, że film ma być przestrogą dla współczesnej Rosji.
Anna Kalista
»»
Tegoroczne rozdanie Oskarów będzie pojedynkiem pomiędzy byłymi małżonkami a obecnie głównymi kandydatami do zgarnięcia najważniejszych nagród Amerykańskiej Akademii Filmowej; James’em Cameronem i Kathryn Bigelow. Mowa o najnowszym tytule amerykańskiej reżyserki, scenarzystki i producentki „The Hurt Locker nominowanym w 9. kategoriach, podobnie jak mega hit AVATAR. Czy tematyka wojny w Iraku nakręcona nieporównywalnie mniejszymi nakładami finansowymi sprosta bajce w 3D?
Piotr Dębek
Irańskie produkcje obfitują w filmy o tematyce społecznej. Reżyserzy często pochylają się nad losami ludzi pochodzących z najbiedniejszych regionów. Spowodowane jest to częściowo wciąż obecną restrykcyjną kontrolą filmów: „Utrudnieniem dla twórców jest nadal brak precyzyjnych kryteriów cenzorskich (…). Cięcia są często wynikiem osobistych preferencji i interpretacji cenzorów.” Ponadto portretując świat ludzi, którzy pozbawieni są godnych warunków życiowych i zmagają się ze znojną egzystencją, twórcy zbliżają się do istoty humanizmu.
Weronika Cisłowska
Wydaje się, że czasy, w których kino mogło mocno oddziaływać na świadomość kulturową i historyczną widza – już minęły. W ogóle nie przeceniałbym roli kina w tej kwestii. Ani świat tak bardzo nie interesuje się kinem, ani kino nie ma takiej siły, żeby diametralnie zmieniać tych, którzy je oglądają. Myślę, że może co najwyżej zwrócić na coś uwagę, sprawić, by kto się nad czymś zastanowił. A to już bardzo dużo.
Piotr Śmiałowski, Kultura Liberalna
»»
Film „Gry wojenne i człowiek, który je zatrzymał”, w innowacyjny sposób wykorzystujący materiały archiwalne, opowiada historię Ryszarda Kuklińskiego, polskiego pułkownika, który w okresie zimnej wojny przekazał do CIA ponad 40 tys. stron najbardziej tajnych dokumentów Układu Warszawskiego.
Jabłoński rozmawiał z wieloma świadkami zaangażowanymi w sprawę, w tym z generałem Wojciechem Jaruzelskim, prezydentem Lechem Wałęsą i z naczelnym dowódcą wojsk Układu Warszawskiego - Kulikowem. Reżyser wykorzystał w filmie animację, wykorzystywaną w grach komputerowych, która przedstawia ówczesny podział militarny Europy i potencjalny rozwój konfliktu zbrojnego na globalną skalę, trzymając widzów w ciągłym napięciu.
Podczas wizyty szacha Iranu w Berlinie dochodzi do krwawo stłumionych przez policję zamieszek na ulicach miasta. To stanie się iskrą, która poderwie dwoje młodych ludzi: Andreasa Baadera i Ulrike Meinhof do stawienia oporu przeciwko prawicowym tendencjom polityki rządu i stanie się przyczyną powołania tajnej organizacji. Wkrótce znana ona będzie całemu światu jako RAF (Red Army Fraction – Frakcja Czerwonej Armii), odpowiedzialna w latach 70 – tych za zamachy bombowe, kradzieże i morderstwa. Działalność RAF doprowadziła w 1977 r. do poważnego kryzysu w państwie, zwanego „niemiecką jesienią”.
Zaprezentujemy propagandowy, skrajnie antypolski w wymowie film Aleksandra Dowżenki, OSWOBODZENIE (Wizwolennija) z 1940 r., traktujący o „wyzwoleniu” ziem ukraińskich spod „ucisku panów polskich” przez armię sowieckiej. Napaść z 17 września, bedąca bezposrednim skutkiem paktu Ribbentrop-Mołotow, ukazana tu zostaje jako akt internacjonalistycznej pomocy przynoszący uciśnionej ludności ukraińskiej, białoruskiej, niemieckiej, żydowskiej a także polskiej uwolnienie spod ucisku panów – obszarników i burżujów. Propagandziści radzieccy filmują zachwycone wprowadzeniem sowieckiego ładu tłumy ludzi we Lwowie i w innych mniejszych ośrodkach wschodniej Polski. Chwalą nowe porządki, zapewniają o utrzymaniu wszelkich swobód obywatelskich i religijnych. Szydzą z polskiego rządu zmuszonego - w wyniku podwójnej agresji - do ucieczki i z polskiej arystokracji pozbawianej majątków. Pokazują uszczęsliwionych chłopów, w których ręce te majątki przechodzą i robotników, uświadamianych klasowo przez sowieckich agitatorów. Realizatorzy obwieszczają nastanie czasu szczęśliwości, sprawiedliwości i nowego wspaniałego ładu społecznego.
Współczesne Indie to kolaż różnych kultur, języków i religii, grup społecznych i wizji świata. Żeby próbować dziś je poznać trzeba zająć się nie tylko ich wielowiekową przeszłością, ale też równie fascynującą teraźniejszością, trzeba by nakręcić dziesiątki filmów i napisać wiele książek. Każde uogólnienie byłoby fałszywe, ale każda opinia może być prawdziwa. Zachodni odbiorca egzotycznych krajów woli zazwyczaj proste skojarzenia, zamieniające kontynenty w parę haseł z katalogu turystycznego. W wypadku Indii od przynajmniej stu lat poruszamy się w zaklętym kręgu nic nieznaczących haseł – wytrychów. Na przykład „Bieda i duchowość” to ulubione schematy. Albo odwrotnie: „przyrost gospodarczy”. Jednak dopiero w połączeniu, zderzeniu tych haseł ma szansę objawić się jakaś prawda.
Taki zróżnicowany obraz subkontynentu prezentują trzy filmy wydawane w serii „Magazyn Sztuki Dokumentu” przez agencję Against Gravity