Stosunki Międzynarodowe

Tak jak na wynik polskich wyborów prezydenckich wpłyną wydarzenia związane z powodzią, tak na zwycięstwo Jose Luis Rodrigueza Zapatero decydujący wpływ miał zamach terrorystyczny w metrze w Madrycie. Zamach miał miejsce 11 marca 2004 roku, wybory odbyły się zaledwie 6 dni później. Przewagę sondażową miała rządząca Partia Ludowa (Partido Popular, PP), ale szok i złość na rząd, spowodowane tragicznymi wydarzeniami wpłynęły na zwrot zdarzeń, którego wcześniej nie brano na poważnie pod uwagę. Zamach terrorystyczny zadecydował o zwycięstwie ekipy

Martyna Kośka*

»»

Pytanie o przełom w stosunkach Polsko-Rosyjskich przed rocznicą Katynia padało wielokrotnie. Jaki będzie miał stosunek do kwestii Katyńskiej premier Putin? Jak przyjmie polską delegację z Donaldem Tuskiem? Teraz, po wielkiej Tragedii Narodowej przełom stał się już faktem. Polska i Rosja wstąpiły na nową drogę wzajemnych stosunków, na której nie były nigdy wcześniej w historii. Zainicjowany przez Polskę i Szwecję projekt stworzenia spójnej polityki wschodniej – Partnerstwa Wschodniego – będzie wymagał także korekty.

pisze Małgorzata Rybak, Prezes Koła Naukowego BOCTOK

»»

Węgry są jednym z najbardziej podzielonych politycznie państw w Europie. Przez lata podział ten dotyczył oceny sytuacji przed 1989 rokiem, teraz dotyczy głównie poparcia dla partii rządzącej. Polska scena polityczna to – w porównaniu z węgierską – przykład całkiem dobrej komunikacji połączonej z chęcią osiągnięcia tożsamych celów, tylko że innymi metodami. U Węgrów o żadnym porozumieniu między rządzącymi a opozycją nie ma mowy. Do tego dochodzą fatalne nastroje społeczne, niezadowolenie z jakości życia publicznego i tęsknota za stabilnością gospodarcza.  Tego, że na Węgrzech źle się dzieje – obywatele są świadomi. Problem dotyczy sposobu wyjścia z patowej sytuacji.

Martyna Kośka

»»

W styczniu 2009 po raz pierwszy państwo z wschodniej części Europy (tzw. CEE) miało odegrać tak ważną rolę w unijnych strukturach i pokazać, że zasługuje na poważne traktowanie przez tzw. stare kraje członkowskie. Czechy objęły przewodnictwo Unii po Francji, której prezydencja to przykład świetnego, zaplanowanego i konsekwentnie realizowanego przewodnictwa, z którego prezydentowi Sarkozy’emu trudno było zrezygnować po upływie 6 miesięcy. Można przypuszczać, że Francja krytykowałaby posunięcia każdego kraju, który przejął po niej stery.

Martyna Kośka
»»

Czarnogóra w organizacjach międzynarodowych

W czerwcu 2006 r. Czarnogóra została przyjęta do ONZ, natomiast w maju 2007 r. do Rady Europy. Już w styczniu 2007 r. sukcesm zakończyły się rozmowy w sprawie akcesji do struktur Banku Światowego i MFW. W październiku 2007 podpisany został Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu z Unią Europejską. 15 grudnia 2007 r. Czarnogóra złożyła oficjalny wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej. Ta pozornie łatwa droga do organizacji międzynarodowych i struktur europejskich jest fasadą skomplikowanej struktury narodowej oraz politycznej wewnątrz kraju.
O trudnej drodze do niepodległości Czarnogóry pisze Beata Skrzypek
»»

9 maja 1950 r., w Sali Zegarowej przy Quai d’Orsay, Robert Schuman ogłosił na specjalnej konferencji prasowej plan stworzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Wspólnota, która dała początek współczesnej Unii Europejskiej, zaczęła działać 2 czerwca. Jednak już w 19 września 1946 roku  na podczas przemówienia w Zurychu, Winston Chuchill wzywał do przełamywania stereotypów, uprzedzeń i nawyków, i nawiązał do idei stworzenia jak to określił ,,swego rodzaju Stanów Zjednoczonych Europy,,

»»

Pomiędzy 4 a 7 czerwca 2009 roku, w 27. Państwach UE odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego.  Wyborcy – obywatele Unii – na mocy Traktatu Nicejskiego wybiorą łącznie 736 europarlamentarzystów.  Jednak ostateczna liczba posłów, którzy zostaną wybrani do PE na kadencje 2009-2014, może się jeszcze zmienić. Wszystko za sprawą Traktatu z Lizbony a raczej braku jego ratyfikacji przez wszystkie kraje członkowskie UE.

»»

Pierwszy tak poważny kryzys w powojennej historii czeskiego parlamentaryzmu jest problemem dla całej Unii Europejskiej. Chodzi tu głównie o brak lub poważne osłabienie decyzyjności samej Unii. Podczas prezydencji Czech powinny byc podjęte tak kluczowe decyzje jak m.in. zaproszenie Aleksandra Łukaszenki na najbliższy szczyt Unii. Otwarta pozostaje kwestia powtórzenia referendum w sprawie Traktatu Lizbońskiego w Irlandii.  Na zbliżającym się szczycie G20 w Londynie powinna zostac przedstawiona decyzja nt wspólnego stanowiska UE wobec kryzysu oraz propozycja nowego ładu finansowego. W sytuacji braku stabilnego przywództwa wszystkich 27. państw  UE, bedzie to na pewno bardziej skomplikowane. W obawie przed brakiem szansy na załatwienie kluczowych kwestii dla Unii - NIemcy, Francja i Wielka Brytania - mogą wziać sprawy w swoje ręce.

Kryzys prezydencji Czech komentuje Albert Trzeciak

»»

12. czerwca 2008 roku oczy całej Europy, a zwłaszcza przywódców czołowych przedstawicieli Unii Europejskiej skierowane były w kierunku Irlandii. Wynik referendum miał zadecydować o ratyfikowaniu przez Irlandię Traktatu Lizbońskiego reformującego instytucje Unii Europejskiej. Wszystko przebiegało tego dnia zgodnie z planem poza jednym małym, ale jakże istotnym wyjątkiem - ponad połowa Irlandczyków (53,4%) opowiedziała się przeciwko ratyfikowaniu postanowień lizbońskich i praktycznie przekreśliła jakiekolwiek szanse na to, iż traktat ten zacznie w pełni obowiązywać od 1 stycznia 2009 roku.

Kuba Ryżek

»»

Natychmiast po ogłoszeniu oficjalnych wyników referendum, Unia Europejska uznała niepodległość Czarnogóry. Jednak na secesję byłej republiki Jugosłowiańskiej z dużym niepokojem patrzą władze Hiszpanii czy Belgii. Katalonia od lat stopniowo przejmuje władze z rąk Madrytu. »»

Czarnogórskie klany góralskie uważały swoją ojczyznę za serbską Spartę, nigdy nie podbitą przez Turków, którzy po przegranej bitwie na Kosowym Polu w 1389 r. schronili się w niedostępnych górach i kontynuowali walkę. Po wojnie z Rosją (1877-78) Turcja uznała niepodległość Czarnogóry, która w 1910 roku uzyskała statut Królestwa. »»

Po raz ostatni i jedyny Czarnogóra była niepodległym państwem w latach 1878-1918 pod berłem poety-wojownika, króla Nikoli I Petrovića, który otoczył kościół w swej stolicy ogrodzeniem z 3000 tureckich luf karabinowych. Przez kolejne 87 lat Serbowie i Czarnogórcy byli obywatelami tego samego kraju. Pytanie na kartach do głosowania sformułowano w sposób bardzo przejrzysty: “Czy chcesz, aby Czarnogóra była niepodległym państwem?”. Odpowiadać można tylko “tak” lub “nie”. »»