Opinie na temat uwięzienia rosyjskiego oligarchy – Michaiła Chodorkowskiego, są na zachodzie zazwyczaj zgodne – sprawa ta uważana jest za personalną rozgrywkę pomiędzy obecnym premierem Putinem, a byłym szefem Jukosu.

Niemiecka produkcja „Chodorkowski” w reżyserii  Cyrila Tuschi ukazuje problem obiektywnie, jak na dokument przystało. Choć oczywiście większość wypowiadających się w filmie osób broni Michaiła Chodorkowskiego, wynika to zapewne z trudności dotarcia do osób mu niesprzyjających. Władza centralna ma się w Rosji jak najlepiej i takie zależności film ukazuje doskonale.

By ocenić film, wyzbyć musimy się własnej oceny sytuacji oligarchy uwięzionego na krańcach Rosji. Reżyser uczciwie przedstawia nam drogę bohatera od młodego adepta chemii do najbogatszego człowieka przed 40-tką, oraz jego upadek.
Nie ocenia jednoznacznie, pokazując jednak odwagę Chodorkowskiego, który pomimo wszelkich ostrzeżeń od znajomych oraz służb bezpieczeństwa wraca do kraju. Pytanie tylko, czy wynikało to z wewnętrznej dumy i chęci walki z systemem, czy chęci odkupienia win popełnionych na początku korporacyjnej działalności.

Tuschi oraz dwóch innych autorów zdjęć (Peter Dörfler, Eugen Schlegel) ciekawie kadrują postaci, co pomaga wyróżnić film spośród innych podobnych mu dokumentów. Tradycyjny kadr siedzącej osoby przesunięty jest nieco w dół do tego stopnia, że głowa filmowanego nie zawsze mieści się w kadrze.
Niewątpliwym atutem filmujest ścieżka dzwiękowa, składająca się z przeróżnych głosów oraz języków – dodaje filmowi wiarygodności i jednocześnie ukazuje międzynarodową złożoność problemu Chodorowskiego.

W dniu aresztowania oligarchy w jego własnym samolocie (pierwsza, w prosty sposób animowana scena z filmu) z Rosji wyjechało 10 innych bogaczy. Pytaniem, jakie stawia nam obraz Tushiego jest powód zachowania Chodorowskiego.

Konstrukcja chronologiczna filmu sprawia, że jest to produkcja biograficzna, nie tylko dokumentacja pewnego zdarzenia, czy problemu. Fragmenty, których sfilmowanie nie było możliwe (aresztowanie, Chodorowski w celi) ukazane są w technice animacji. Widz ma dzięki temu wrażenie ciągłości zdarzeń.

Dzięki zręcznemu montażowi i animacji obraz Tushiego jest dużo przystępniejszy dla szerokiej publiczności – odbiega nieco od klasycznego dokumentu w stronę fabuły. I miejmy nadzieję, że dzięki temu większa ilość widzów zainteresuje się współczesna sytuacją polityczną w Rosji – historia Chodorowskiego jest bowiem tylko ilustracją głębszych problemów.

StosunkiMiedzynarodowe.pl zapraszają na film.

Premiera wraz ze spotkaniem z synem Michaiła Chodorkowskiego:

14 października w kinie Kultura, godz. 19.

Zachęcamy również do przeczytania artykułu Martyny Kośki na temat sytuacji Chodorkowskiego:

http://www.stosunkimiedzynarodowe.pl/chodorkowski-%E2%80%93-najs%C5%82ynniejszy-wi%C4%99zie%C5%84-w-federacji