W ramach 46. festiwalu Wratislavia Cantans można było posłuchać szlachetnego brzmienia oboju i rożka angielskiego w wykonaniu wybitnego dyrygenta i brytyjskiego solisty Nicholasa Daniela. Niecodzienna okazja usłyszenia przejmujących dzieł znamienitych kompozytorów zagwarantowała publiczności hipnotyczny wieczór przepełniony soczystym brzmieniem i ekspresyjnością obojowych dźwięków.

Inaugurację wieczornego koncertu rozpoczęto wirtuozowskim solo na rożku angielskim ze wstępu do III aktu „Tristana i Izoldy” Ryszarda Wagnera. Melancholijne tony i stan muzycznego zatrzymania czasu ewoluowały w Sonatę a-moll Carla Philippa Emanuela Bacha. Delikatność i subtelność romantycznych tonów muzyki Bacha kontrastowała z monumentalnością samego miejsca - Katedry św. Marii Magdaleny. 

O finezyjności programu muzycznego świadczyło również odbieganie od prostego naśladownictwa, poprzez pójście w kierunku artystycznej inwencji. Przykładem stał się utwór współczesnego, hiszpańskiego kompozytora J.G. del Valle Mendeza „Blue Water Dark Sky”. Innowatorskie połączenie oboju  z muzyką elektroniczną urozmaiciło wieczór tworząc aurę tajemniczości. U podstaw muzyki solistycznej nie mogło również zabraknąć cenionych wśród muzyków „6 Metamorfoz  wg Owidiusza”, tym razem twórczości B. Brittena. Żwawość oraz wielobarwność dźwięków poświęcono mitom greckim ukazującym powstanie roślin, zwierząt i ciał niebieskich. Z myślą o Melomanach, przed każdym utworem autor prezentował jego krótką charakterystykę, co dało każdemu możliwość zapoznania się z niezwykłą symboliką wybranych dzieł. Koncert zwieńczono pogodną kompozycją „Les Folies d'Espagne” M. Maraisa, która stała się kluczem  upamiętniającym  to wydarzenie. 

W świecie muzyki solowej dominują recitale fortepianowe oraz smyczkowe. Warto jednak pamiętać, że repertuar obojowy jest niezwykle bogaty, gdyż obok kompozycji barokowych dochodzą dzieła XX i XXI wieku.